تعبد یا تعقل؟ تأملی در اولویت‌های آموزش و فرهنگ‌سازی
سخنرانی اینترنتی با موضوع اخلاق دینی یا دین اخلاقی
دایره مدارا و گذشت امیر مؤمنان (علیه‌السلام)
آیا علی (علیه‌السلام) فرموده‌ به ایرانی‌ها سلام نکنید؟
مهدویت از نگاه اهل سنت
خدایی که کمک نمی‌کنه چرا باید باشه؟
نگاهی نو به فضیلت‌های اخلاقی در کتاب کافی
آیا علم، اسلامی و غیر اسلامی دارد؟
جشنواره الکترونیکی پیشوای مرتضی
دو نگاه متفاوت به دین و اخلاق
نگاهی نو به معیار رفتار اخلاقی
من نماز نمی‌خونم
گفتگویی درباره ویژگی‌های خدا و فلسفه عبادت او
گفتگویی درباره برهان علیت
اسلام موروثی از گاوپرستی موروثی بهتر است؟
الگوی پایبندی به احکام خدا
تأملی در احادیث طینت
انسان عقلگرا بنده خدا نیست؟
برنامه‌های دهه اول محرم
یعنی می‌گید شیعه بشم؟
چرا بعضی از عاقلان وجود خدا را نمی‌پذیرند؟
گفتگویی اعتقادی در دفاع از تشیع
چی فکر می‌کردیم چی شد
گفتگویی درباره سود و زیان روزه‌داری
پی دی اف متن گفتگوهای خردگاه
پرسشی درباره کارگزاران امام علی علیه‌السلام
چگونه خدا را احساس کنیم؟
جایگاه خدا در طبیعت
آیا ادیسون به جهنم می‌رود؟
عیبی داره خوب باشیم اما مذهبی نباشیم؟


 

 

 

تعبد یا تعقل؟ تأملی در اولویت‌های آموزش و فرهنگ‌سازی

25/05/1393

 
 
   

 

بسیاری از ما مذهبی‌ها ترویج مناسک و تعبد دینی را مهم‌تر از عقل‌گرایی و روحیه نقد و بررسی علمی می‌دانیم. لذا اگر کسی از تقدم عقل و اخلاق بر دین سخن بگوید، نگران و آزرده می‌شویم. اما آیا قرآن و پیشوایان حقیقی دین، این نوع نگاه و چنین احساسی را تأیید می‌کنند؟

برای درک این موضوع کافی است به نخستین و مهم‌ترین حکم شرعی که در ابتدای رساله‌های عملیه همه مراجع تقلید آمده توجه کنیم و لوازم گسترده آن را در نظر بگیریم. بر اساس این حکم عقلانی و اجماعی، همه انسان‌ها موظفند باورهای خود را با تحقیق و بررسی منطقی انتخاب کنند. معنای چنین حکمی این است که در اعتقادات نمی‌توان تقلید کرد و هر کس باید همان چیزی را که به نظر خودش درست می‌رسد مبنا قرار دهد.

یکی از لوازم این مسئله، اولویت تعقل نسبت به تعبد است. چرا که بر این مبنا، تعبدی که بر پایه فکر و انتخاب نباشد، ‌ارزشی ندارد و نتیجه‌ای که از عقلانیت حاصل شود، حتی اگر خطایی ناخواسته در آن راه یافته باشد، ارزشمند و پذیرفتنی است.

اگر این اولویت را بفهمیم و مبنای رفتارها و روش‌های خود قرار دهیم، تحول بزرگی در شیوه دینداری ما پدید خواهد آمد و برنامه‌های فرهنگی و آموزشی نهادهای مذهبی را با نگاهی متفاوت طراحی خواهیم کرد.

به نظر شما اگر در دهه‌های گذشته همین نکته در کانون فعالیت‌های فرهنگی قرار می‌گرفت و روحیه انتقادی و خردگرایی بیش از ظواهر و مناسک دینی به نسل جدید آموزش داده می‌شد، شرایط مذهبی جامعه چه تفاوتی با آنچه امروز مشاهده می‌کنیم داشت؟ آیا فروغ دین کمتر از شرایط فعلی بود یا بیشتر می‌شد؟

 

پاسخ شما(0)

سخنرانی اینترنتی با موضوع اخلاق دینی یا دین اخلاقی

09/05/1393

 
 
   

 

در ماه مبارک رمضان به دعوت جمعی از دانشجویان ایرانی مقیم ژاپن در محل رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در توکیو جلساتی برگزار می‌‌‌شد که سخنرانی و پرسش و پاسخ آن بر عهده اینجانب گذاشته شده بود و من از طریق ارتباط آن‌لاین اینترنتی در خدمت این عزیزان بودم و مباحثی را در زمینه رابطه دین و اخلاق تقدیم کردم.

فایل‌های صوتی این برنامه در
کانال اینجانب با نام «سید حمید حسینی» در یوتویوب و نیز کانال «سید حمید حسینی» در آپارات منتشر شده است.

برای مشاهده مجموع اطلاعات مربوط به این جلسه اینجا را کلیک کنید.

 

نقد و نظر(0)

دایره مدارا و گذشت امیر مؤمنان (علیه‌السلام)

28/04/1393

 
 
   

 

ترم گذشته در یکی از پرسش‌های آزمون درس «سیره پیشوایان دینی» از دانشجویان پرسیده بودم:

عفو و گذشت امیر مؤمنان (علیه‌السلام) کدام گزینه را در بر نگرفت؟
الف) فتنه‌گران.      ب) دشمنان توطئه‌گر.      ج) قاتل ایشان.         د) هیچ‌کدام.

به نظر شما پاسخ صحیح کدام گزینه است؟
بخش مربوط به پاسخ پرسش را از جزوه این درس نقل می‌کنم تا ببینید آیا مطالعه آن تغییری در نظرتان ایجاد می‌کند؟
.
.
منش امام علی علیه‌السلام چه در برخوردهای شخصی و چه در جایگاه فرمانروایی، سرشار از گذشت و بزرگواری بود؛ تا جایی که حتی فتنه‌گران و پیمان‌شکنانی را که در جامعه آشوب و خون‌ریزی به‌پا کرده بودند نیز در بر گرفت. در جریان جنگ جمل، با آنکه جنایات ناکثان، موجب ریخته شدن خون هزاران تن شده بود، وقتی آنها در جنگ با آن حضرت شکست خوردند، مشمول گذشت ایشان قرار گرفتند. عبدالله تمیمی می‌گوید: به‌خدا سوگند، اصحاب على را ديدم كه در جنگ جمل به شتر رسيده بودند و كسى فرياد زد: شتر را پِى كنيد، و آنها شتر را پِى كردند و آن بر زمين افتاد. بلافاصله على ندا در داد: «هر كه سلاح بر زمين افكند، در امان خواهد بود و هر كه به خانهٔ خود برود، در امان خواهد بود.» به خدا سوگند! با گذشت‌تر از على نديده‌ام.

دایره این مدارا و تحمل به‌حدی گسترده بود که دشمنان توطئه‌کننده علیه حکومت او نیز داخل آن قرار می‌گرفتند. لذا وقتی ابن‌عباس به امام پیشنهاد کرد طلحه و زبیر را که در صددند به مکه بروند و از آنجا زمینه شورش و عصیان را فراهم آوردند، زندانی کند و جلوی فتنه آنها را بگیرد، آن حضرت به این پیشنهاد تن نداد. چرا که آن را ظلم می‌شمرد و مجازات قبل از جرم را ناعادلانه می‌دانست.

بزرگواری و گذشت امیر مؤمنان علیه‌السلام حتی قاتل او را نیز در بر گرفت. چرا که وقتی ابن‌ملجم مرادی دستگیر شد، ایشان درباره خوراک و بستر او سفارش می‌کردند و مانع هر گونه بدرفتاری با او شدند.

 

یا علی(1)

آیا علی (علیه‌السلام) فرموده‌ به ایرانی‌ها سلام نکنید؟

12/04/1393

 
 
   

 

یکی از مطالبی که مخالفان اسلام در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی به آن دامن می‌زنند، ایجاد تصور دشمنی و ضدیت پیشوایان اسلام با مردم ایران است. این در حالی است که اساس اسلام بر پایه نفی تبعیض نژادی و جایگزین کردن قبیله‌گرایی با ارزش‌های انسانی شکل گرفته و از همان ابتدا ایرانی‌ها جایگاهی ویژه نزد رهبران اسلام داشته و از نزدیک‌ترین یاران آنها بوده‌اند.

آنچه در این میان مایه تأسف بیشتر می‌شود این است که اکثر این مطالب با دروغ و بی‌اخلاقی همراه است. نمونه‌ای که اخیراً با آن برخورد کردم، حدیثی بود از حضرت علی (علیه‌السلام) که از صفحه ۱۳۵ جلد دوم کتاب تاریخ یعقوبی نقل کرده و گفته‌اند چرا کسی را که حتی سلام کردن به ایرانی‌ها را روا نمی‌داند، امیر خود می‌دانید؟!

متن ترجمه این حدیث به روایت این افراد چنین است:
شش کس‌اند که به آنها سلام نمی‌شود: یهودی و نصرانی و مجوس "ایرانی" و شاعری که زنان پارسا را بدنام کند و مردانی بر سفره‌ای در آن میگساری می‌شود.

اما همان‌گونه که در تصویر کتاب مشاهده می‌کنید، وقتی به منبع این حدیث مراجعه می‌کنیم می‌بینیم نه در متن عربی و نه در ترجمه آن هرگز کلمه «ایرانی» نیامده و این مدعیان اخلاق و انسانیت، برای ایجاد حساسیت در ایرانیان، این کلمه را عمداً به آن اضافه کرده‌اند.

برای مشاهده متن این صفحه در منبع اصلی اینجا را کلیک کنید.

همان‌گونه که ملاحظه می‌کنید، بر فرض صحت سند روایت و همراهی سایر قرائن، در این حدیث سخن از سلام نکردن به کسانی است که اهل بی‌اخلاقی و مقابله با حق و حقیقت‌اند. لذا این موضوع هیچ ربطی به ایرانی یا غیر ایرانی بودن آنها ندارد. ضمن اینکه از قرار گرفتن افراد شرور و بی‌اخلاق در کنار پیروان ادیان دیگر مشخص می‌شود که صرف غیر مسلمان بودن ملاک چنین حکمی نیست، بلکه منظور حدیث کسانی است که از روی عناد و لجبازی حاضر پذیرش حق نمی‌شوند و با آنکه فهمیده‌اند اسلام بر حق است اما همچنان بر عقاید قبلی خود پافشاری می‌کنند.

 

نگاه شما(1)

سایر صفحات وبلاگ : 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  ...  »

 

 
صفحه اصلی
جلسات هفتگی توحید
ساختار کتاب توحید
بايگانی مطالب
ارتباط

فیس‌بوک
گوگل پلاس
پروفایل در کلوب
وبلاگ تـعـلـیـــــم

لوگوی وبلاگ:

طراح: پیرمغان
نرم‌افزار: مسیرکمپ2

 

 
 

پشتیبانی

969