حفظ نظام یا عدالت؟

 

❇️ برادری بزرگوار در بخشی از یک سخنرانی (https://t.me/kashani1395/2711)، یادداشت اولویت عدالت بر حکومت دینی (https://t.me/hamidhossaini/1103) را نقد کرده و عنوان و توضیحات آن را مغالطه دانسته‌ است. خلاصهٔ فرمایش وی این است که آنجا گفته‌‌ام اگر امکان اجرای کامل عدالت در حکومت اسلامی وجود نداشت باید آن را تعطیل کرد و احادیثی که از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نقل کرده‌ام با سیره و دیگر سخنان آن حضرت در تعارض است.

🔻این در حالی است که خود ایشان با جابه‌جا کردن موضوع استدلال، در دام مغالطه افتاده و حتی یک حدیث معارض ارائه نداده است.

🔺احادیثی که در آن یادداشت آورده‌ام و دلایل متعدد دیگر نشان می‌دهد علی (علیه‌السلام) حاضر نبود برای بقای حکومتش ذره‌ای از عدالت کوتاه بیاید و مصلحت حفظ نظام را توجیهی برای چشم‌پوشی از ستم یا خطای کارگزاران، حامیان و زیاده‌خواهان نمی‌دانست. همین روحیه‌ بود که دوران حکومت آن حضرت را کوتاه و با شکست ظاهری همراه کرد.

❇️ مفهوم سخن بالا این نیست که اگر اجرای صد در صدی عدالت ممکن نبود، حکومت را تعطیل کنیم. زیرا به هر حال، خطا و ستم‌هایی ناخواسته در هر دولتی وجود دارد؛ ولی مهم این است که آیا می‌توان با هدف حفظ اصل یا آبروی نظام، برخی از آنها را نادیده گرفت یا باید همچون امیر مؤمنان در برابر همهٔ بی‌عدالتی‌ها ایستادگی کرد، حتی اگر به‌قیمت از دست دادن قدرت تمام شود؟

🔸مطالعهٔ مقالهٔ تقدم اخلاق بر دین (https://t.me/hamidhossaini/37) و مطالبی که با هشتگ #اخلاق_دین منتشر کرده‌ام در این زمینه راهگشا خواهد بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *